Neşeleri söndürünce alev alev,
Köşe bucak kaçıp durdu umut,
Daha ne kadar sıkışacak,
Sıkışacak yer de kalmadı gülümsemelere,
Sonraları o daracık yerde dar ağaçları bitti,
Burnumuzun dibinde, az ötede ahlatlar boy boy,
Bir yol uğruna kesildi gencecik fidanlar oy oy,
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta