Zamanın dişlileri arasında ezilen bir çağ bu,
Vicdanın sesi kısık, arsızlığın çığlığı arşa varıyor.
Toprağın bile yorulduğu, göğün rengini unuttuğu yerde,
Her sabah aynı kör düğümle uyanıyor insan:
Lanet olası bir dönemin ortasında,
Kendi içindeki ışığı söndürmeden kalabilme savaşı.
Her sey birdenbire oldu.
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;
Devamını Oku
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta