Hikayenin anlatmak istemediğim ama dayanamayıp anlattığım diğer yüzündeyiz şu anda...
Vaktiyle uzayın bir yerinde otokrasi adında bir kozmonot yaşarmış.
Sürekli yalan söylüyormuş, hikaye bu ya; yalancı çoban gibiymiş aslında.
Günler,aylar, yıllar geçip gitmiş.
Bir gün otokrasi şöyle bir karar almış, demiş ki halkına: Ey halkım!
Bir otokrasi kolay mı yetişiyor bu uzayda?
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta