öy’külü yalnızlığa
…
-Hiçbirşey’in henüz başlamadığı bir varoluş alanında belki “hiç” olamadığın
olamayacağın-
Bir Hiç’in
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




altı'n yıl boşluğumu anlatır gibisin ey şair!
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta