Kozmik Aşk Şiiri - Yorumlar

Evrenin sonsuz boşluğunda, zaman eğilir, bükülür.
Bir ışık huzmesi gibi geldin, karanlık maddeyi delen bir aşk gibi.
Görelilik kuramı anlatır uzay nasıl genişler, nasıl daralır.
Ama hiçbir denklem çözemedi sensiz geçen anların ağırlığını.
Bir tekillik noktasında buluştuk, hiçliğin içindeki varoluş gibi.
Senin gözlerin kara delikler, ben içine düşmekten korkmayan bir ışık.
Ve eğer zaman gerçekten bir illüzyonsa o halde biz hep vardık, hep var olacağız.