Koza Şiiri - Ferhat Gören 3

kozamın duvarı
kimse duymadan çatladı.

dışarıda bir ışık var,
beyaz değil,
acıtır gibi parlayan.

elimi uzattım,
dokunmadım;
her dokunuş bir veda.

anladım,
ölüm bir son değil,
sadece geri alınmış bir nefes.

yaşamakla ölmek arasında
belki de sadece
bir anın sıcaklığı var.

kelebek oldum mu,
emin değilim.

belki sadece kabuğumun içinden
bir parçam sızdı dışarı.

belki o parça özgür,
ama ben hâlâ burada —
tenimde,
ağırlığımda,
var olmanın külfetinde.

yine de rüzgârı duydum.
kozamın yırtıldığı yerden sızdı,
ve o kadar güzeldi ki —
bir anlığına yok olmayı
unuttum.