Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Sözlerinize aynen katılıyorum kardeşim.Onlara karşı gözümüzü bir kapatsak bizi karda kışta ceketsiz bırakacaklar.Kutluyorum şiirinizi..Saygılarımla...
Kimi Allah der soyar
Kimi yallah der soyar.
İnsan yerine değil,
Koyun yerine koyar.
Gönül gözünü aç ki,
Günahlardan hep kaç ki.
İhlasla kucaklaş ki,
Aldanmazsın o zaman.
eyvallah üstad...
işin can acıtıcı tarafı...allah ile soymaları...
sevgilerle...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta