İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Sözlerinize aynen katılıyorum kardeşim.Onlara karşı gözümüzü bir kapatsak bizi karda kışta ceketsiz bırakacaklar.Kutluyorum şiirinizi..Saygılarımla...
Kimi Allah der soyar
Kimi yallah der soyar.
İnsan yerine değil,
Koyun yerine koyar.
Gönül gözünü aç ki,
Günahlardan hep kaç ki.
İhlasla kucaklaş ki,
Aldanmazsın o zaman.
eyvallah üstad...
işin can acıtıcı tarafı...allah ile soymaları...
sevgilerle...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta