Yeşil gölgelerine doğan,sabah güneşinin aydınlattığı,
Kalplerimizde bir sevda anıtıdır,doğduğumuz köyümüz.
Şu hayat kalburunun,harman yeli gibi savurup dağıttığı,
Ekin başakları arasından süzülen,rüzgardadır öykümüz.
Dinle arkadaş,sabah yelinde tırpandan yükselen sesini,
Hangi bağların üzümüydün,hangi tabağa koydular seni.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta