Yeşil gölgelerine doğan,sabah güneşinin aydınlattığı,
Kalplerimizde bir sevda anıtıdır,doğduğumuz köyümüz.
Şu hayat kalburunun,harman yeli gibi savurup dağıttığı,
Ekin başakları arasından süzülen,rüzgardadır öykümüz.
Dinle arkadaş,sabah yelinde tırpandan yükselen sesini,
Hangi bağların üzümüydün,hangi tabağa koydular seni.
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta