Köyümün Karanlık Geceleri

Köyümün karanlık geceleri,
Sessizliğin içinden yükselen bir türkü gibidir.
Ay, çatılara usulca konar,
Rüzgâr, selvi ağaçlarını okşar, içimi titretir.

Köyümün geceleri başka kokar;
Toprak ıslak, hava serin, yıldızlar daha yakın.
Bir soba dumanı yükselir uzaktan,
Sanki çocukluğumdan kalma bir sıcaklık.

Köyümün karanlık geceleri,
Yalnızlığıma yol gösterir bazen.
Bir köpek havlar uzaklarda,
Bir ışık yanar tek bir pencerede umudu saklar gizliden.

Karanlık çöker ama korkutmayan bir karanlıktır bu,
Tanıdıktır, huzurdur, hatıradır;
Her gölge bir anıyı taşır,
Her sessizlik bir ömrü fısıldar.