Kör ırmağın kenarından yükselen ağaçlar boyunca
Karşı yamaçlarda sürüyü kovalayan
Çoban köpeklerinin sesleri geliyor,
Alaca saman sarısı çimenlerde
Davarlar koşuşuyor başıbozuk.
Güneş vadinin üzerinden usulca kaybolurken
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta