Köyümün kuşları sabah şarkı söyler,
Harman yeri samanı düven çiğner,
Çiğ düşmüş yaprağına, meşenin, ahlatın,
Gölgesinde gençler, civanlar serinler.
Cömert köylünün eli açıktır yüreği,
Hatanı görürse deyiverir yüzüne.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Güzel köyümüze ve güzel yürekli Şairine selam olsun. Benden 10 puan
Bütün köyler aynı, böyle gelmiş böyle gidecek insanın fiziksel sorumluluklarının yüksek zihinsel sorumluluklarının sınırlı ve dolayısıyla hafif olduğu bir yerdir köy ve hafiflik sevilir..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta