Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
İstanbul'da akşam vakti, şöyle güzel bir köy esintisi
gönderdiniz. Sevgiyle kalın.
buram buram anadolu kokan bu güzel dizelerinizi kutlarım...yüreğinize ve emeğinize sağlık...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta