koyu bulut gürlerken güneşin pençesinde
gözyaşı pınarlarının süzgecinde
akıp-akmama çelişkisiyle..
duygu söz olup dudaktan
dökülüp-dökülmeme endişesiyle
kayboluyor ses tellerinin gölgesinde
gülümseyiş vedayı maskelercesine
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




“keşkeler”in hüküm sürdüğü yüreklerde…
gece ayın yitikliğinde
TEBRİKLER DOST ....
ŞİİRİN GÜZELLİĞİNDE KAL.
SEVGİYLE
Neden bir şiir ? Devamlarını dilek ve tebriklerimle.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta