Yeni bir sabah çöküyor şehre...
Biri gür bir viyaklamayla selamlıyor dünyayı,
Bir çift kanserli göz ise artık helalleşmek için açılıyor.
Kimi 'Bu kim? ' diye bakıyor yanındakine akşamdan kalma gözlerle...
Kimi de bininci kez süzerek yanındaki boş yastığı iç geçiriyor.
Bazısı otomatik bir güne başlıyor ayaklarının peşisıra giderek,
Bazısı da uçup gidiyor başındaki kavak yellerine uyarak...
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




'Kimi işini, kimi yolcusunu, kimi de geceyi bekliyor;
Bense hala sabahı bekliyorum... '
Beklemelerinizin bitmesini dilerim sair. Hosgeldiniz!
Siirinizde, güzel dilimiz Türkce'nin pariltilarini görmek, beni derecesiz mutlu etti...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta