AB de köyler zamanla kıymete bindi
Bizde ise köyler hep hakir, hor gürülürdü.
Hakir gördüğümüz o köyümüz
senin-benimdi,
Doğdumuz, büyüdümüz yer köyümüzdü...
Su yolunu buldu, eşya tabiatına döndü.
Kendine gelen, köyümüz dedi ve hatta öğündü.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta