Ne köylü kaldım, ne şehirli olabildim.
Köydeyken, şehre karşı özlemim vardı,
Şehirde, köye olan nedametim kaldı.
Köyde dolu dolu yaşadım çocukluğu,
Şehirde de kaybettim varlığı, yokluğu.
Köyde, takıldığım ahşap köy kahvesi,
Şehirde beton yığını, öğrenci caffesi.
Bir nisan akşamı,serin bir günün,
Şark'ın bu sevimli,güzel köyünün
Cenneti andıran bir akşamıydı.
Sizi ilk balkonda gördüğüm gündü,
Yüzünüz sararmış gibi göründü,
Devamını Oku
Şark'ın bu sevimli,güzel köyünün
Cenneti andıran bir akşamıydı.
Sizi ilk balkonda gördüğüm gündü,
Yüzünüz sararmış gibi göründü,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta