Köylüye diyorlar olmaz! . Bu gün git, yarın gel!
Koyuyorlar önüne hep binbir türlü engel.
Adam kantarına konmayacak kişi ama,
Yönetici yapılmış koca kafalı kangal.
ATATÜRK dedi; “Köylü milletin efendisi”
Temel taşıdır onlar, kesilmesin nefesi.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta