KÖYLÜ..
Köyde, fakir bir Aile oturur. Geçimini süt satarak sağlayan bu fakir adam, pazara giderken, önüne bir yılan çıkar. Adam irkilir; " Allahım, ne bu" der? Bir tas süt götürür yılanın kapısına bırakır. Yılan, sütü severek içer. Adam, süt tasını alır, bir de ne görsün ; süt tasının içinde bir altın! Yılanın iyi niyetliliğini anlar, bu duruma devam eder.
Ancak; açgözlü oğlunun gözünün zenginlikte olduğunu farkeder ve o'na "Az'a kanaat, çoğa bereket" der. Ama döndüğünde ne görsün, oğlu yerde yatmakta.
"Ne yaptın, oğul" der.
O an, yılan sese gelir, konuşur; "Canımı yaktı, aç gözlülüğünün yüzünden, canından oldu! " der.
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta