İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Bu gidişle gideceğimiz son duraktan önce yaşayacağımız yer sonunda köyümüz.ama gittiğimizde umarım bir köy vardır orda. Öyle alıştıkki bu şehre sanki bağımlı gibiyiz. Size bir sır köyümüm cöplüğü şehrin hastanelerinden bile streril. Yüreğine sağlık üstad. Tülay içen.
yaşam şartları insanları doğdukları yerde doyurmadığı için,daha iyi bir yaşam umuduyla çıkılan gurbet bir nesli çevresine yabancılaştırıyor. teşekkürler....
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta