Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Doğduğumuz değil doyduğumuz yerde olupta köyünü kasabasını özlemeyen varmıdır...ne güzel dile getirmişsiniz özlemlerinizi,doyamamışlığınızı...elinize sağlık ve hoşgeldiniz...Sevim E.Tezel/Bursa
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta