Bizim köydeki evimize gittim çok değişmiş,
Balkondaki portakal ağacı kurumuş gitmiş,
Tavanlarda mantar çıkmış tahtalar küflenmiş
Velhasıl o sıcacık evimizden eser kalmamış.
Bahçe duvarı yıkılmış iki bahçe bir olmuş,
Üst bahçenin toprağı alt bahçeye yürümüş,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta