Köyde geceler çok güzel.
Evimizin hemen yan tarafındaki iğde ağaçlarında çalı bülbülleri öter geceleri.
Yıldızlar sanki yeryüzüne daha yakın gibi durur orda.Ağustos böceği insanı derin düşüncelere salan o garip sesiyle adeta geceyi efsunlarken,üfül üfül ruhlara ferahlık veren ılık bir rüzgar eser. Ve o rüzgara ağaçların yaprakları ve otların hışırtıları gizemli bir şarkı gibi eşlik eder.Çok çeşitli çiçek kokuları burnuna gelir hep ve adeta ruhunun kanatlandığını hissedersin.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta