bu karanlıkta gürültülü böcekler bölüyor
alışılagelmiş insansı yalnızlığımızı.
ve gece, ormanlar, siluetleri ırmağa dökülen dağlar.
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta