çocukluğumun evleri
iç içe
omuz omuza
birlikte yaşıyorlar
yardım destek
moral güven hepsi
öyle bakıyorlar
samimi içtendi duruşları
aynı türküleri okurdu evler
yokluk ,çaresizlik belki
dünyadan apayrı bakışları
yeryüzünün
hem hüzün kalpli
hem cömert evleri
hayat köydeydi sanki
ezanlarla uyanırdık
yine ezanlarla yaşardık
gün boyu sürerdi canlılık
güneş devrilir devrilmez
sokakları tenha evler
evlerin kalabalığı
sofra başlarında toplanır
hiçbir ayna bizi
mutsuz gösteremezdi
taş döşeli sokaklara
dizili evlerde
yaşama sevinçleri
yağmurlara çivilendiğimiz günler
bayramlarımız ,
kandil gecelerimiz
ve tok kalktığımız düğünler
toz-topraklara bulanmış çocuklardık
gökyüzü kadar ses içinde
mutlu coşkuluyduk
değişimler
biçse de geçmişi
değiştirse de
yaşanmış günleri
değişmeyecek bende
çocukluğumun Köy evleri.
11.05.2024 / İstanbul
Elazığlı Mustafa KayaKayıt Tarihi : 12.6.2024 21:40:00
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!