Köyde Arife Günü ve Bayram

Siz bilmezsiniz ki bizim elleri
Söze rüzgar katıp bekletmeyelim
Tarihe sığmayan dertli halleri
Muhtarı odada çok bekletmeyelim

Köyde devlet odur azalar ferman
Bekçinin dizinde tükenmez derman
Tellalın nidası her derde harman
Tekmili meydanda hiç bekletmeyelim

Kaşını yıktı mı kibriti çakar
İmece vaktidir sanma kan akar
Yiğitler harmana hırs ile bakar
Nasırı tarlada boş bekletmeyelim

Arife günüdür vefa vaktidir
Kabir temizliği canın ahdidir
Evliya beklerken Hak vuslatıdır
Ecdadı sükutta tam bekletmeyelim

Aza önde gider halkı ardında
Otlar ayıklanır kabir yurdunda
Fatiha dildedir bayrak omzunda
Yatanı gurbette yas bekletmeyelim

Bayram sabahıdır Cem’e dolduk biz
Niyazla duayla Hakk’ı bulduk biz
Tepside lokmayı rızık bildik biz
Şekeri ikramda geç bekletmeyelim

Dargınlar barışsın bitsin bu sızı
Gönül bahçesinin sönmesin közü
Vuslat kapıdadır güldürün yüzü
Gülleri kapıda hor bekletmeyelim

Goca Göl süslensin kurulsun meydan
Kurbanlar verilsin gelsin bu candan
Zurnacı davulcu vursun o yandan
Çalgıyı yollarda ters bekletmeyelim

Seyit Ahmet söyler sesinde hüzün
Feramis oyunda dönmesin yüzün
Simsim ateşinde yansın bu düzün
Gençleri meydanda aç bekletmeyelim

Semaver közlensin dertler dilsensin
Şiirle bu destan göğe yükselsin
Kalemsiz Şair le özler silkinsin
Muhabbeti közde hey bekletmeyelim