Köy Yolları -ıı- Şiiri - Ali Koç Elegeçmez

Ben, tozlu köy yolunda büyümüş sarmaşığım
Otlara..çiçeklere....bayırlara aşığım

Saçları darmadağın ince dallarda, kuşlar
Sularda, söğüt dalı görmeye alışığım

Bu yüzden bunalınca kentlerin kıskacında
Birden yeşeriverir gönlümün duvarları

Ağaçlara tırmanan yeşil sarmaşık gibi
Gönlümde uzar gider çiçekli köy yolları

İşte böyle anlarda ben köyüme uçarım
Büyüdüğüm yollara açılır kanatlarım

Uçarken kirlenmemiş güzellikler üstünde
Bulutlara karışır yalnızlığı çarmıhın

Hangi kentte yaşasam gönlüm yollarda kalır
Bir böğürtlen dalına, bir çalıya takılır

Kocaman ahlatlara asılır da gözlerim
Bir çoban çeşmesinin boynuna tasmalanır

İstemem başka nimet giderken köy yolunda
Bütün türküler orda, billûr sevdalar orda

Yollar bozuk olsa da çiçekli köy yolunda
Saflığın-sadeliğin çiçeği açar orda

Üretim..alınteri..birlik..imece..orda
Toprağı yar edinen insanlar yaşar orda

Bir peşkirin üstünde yoğurt ekmek yemenin
Unutulmaz lezzeti yaşanır köy yolunda

Orda benim gönlümün beklediği şarkılar
Orda bana haz veren en içten davranışlar

Domates, bamya, biber,kavun, karpuz.. lahana
Bağlarda renk renk üzüm, kara gözlü öküzüm

Meleyen minik kuzum, ak koyun kara koyun
Gönlümü benden çalan kokulu ıhlamurum

Cırcırlı gecelerin kitin telli sazında
Gönlüme çapkın çapkın göz kırpan yıldızlarım

Derede “vırrak!“sesi, kırlarda renk renk kuşlar
“Taka tak tak! ” sesinde, anlatılmaz anılar

Bana hicran tadını tattıran muşmulalar
Mor renkli güvemlerle belveren ince dallar

İşte öküz üstünde gezinen minik kuşlar
Sineklenen öküzün yardımına koşmuşlar

İşte çarpık bacaklı koca kulaklı tavşan
Yine bayır yukarı koşuyor akşam akşam

Kentteki rüzgarların içinde savrulurken
Gönlümde köy yolları tüttü yine bu akşam

Bir çoban çeşmesinde kebeli bir çobanın
Yanık kaval sesini duydum yine odamdan

Yanında Aşık Veysel ya da Aşık Mahsuni
Köy yolunun havası içimde buram buram.

Kilima’mdan eserken dünyanın yapay yeli
Meşelerin altında canlandı eski hülyam

Çöktüm hemen odamda bol çiçekli kilime
Kilimdeki motiften türkü düştü dilime

Türküm de kilim gibi köy yolunu anlatır
Telli turnalar gibi köyüme özlem taşır.

Yaşadığım bu kentte ne zaman yeşil görsem
Ne zaman bir çınarın gölgesinde dinlensem

Göl’e hasret ruhumu sersem havuz başına
Geceler , gerse beni yalnızlık çarmıhına

Ya da gözüm takılsa çiçekli bir saksıya
Betonların zulmüne inat, kanatlarım! …

Aslı’nın gözlerinde dinlenen Kerem gibi…
Köy yolunun üstünde bir gülde konaklarım! ...