Çoğul yalnızlıklarda eriyorum
Kendime sığınıyorum
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




en büyük sığınak...kendimiz...
yolcu yolculuğuna çıkmıştır...çıkmaz sokaklardan geçerek varmıştır menzile... ve okumuştur resimlerini...tek tek...
arada ruhun kendisi haricinde sığınacağı koyları olmalı...gerçek resmi görebilmek için...iki mısra ve anlam zenginliği:)
kutlarım şairimizi
En güvenilir limandır insanın kendisi.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta