Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Ah benim Borcka'li Hemsehrim.Ahmet CEtin Atif Ozdemir Orhan Arslan.Rusen Sisman doneminde okuyan Cilavuz mezunu cok ogretmenle calistim..Ne guzel anlatmissiniz.Keske o okullar devam etseydi...Elbette kalkinma koyden baslamali...Koy Enstitulrinde cagdas ogretmenler gercek aydinlar yetisiyordu.Ama kotulemek icin hep mimlediler camur attilar.O koy Enstituleri devam etseydi her alanda cok daha gelismis bir ulke durumunda olurduk.Hocam duyarliliginizi yurekten kutluyorum....Sevgi ve hurmetlerimle.... .Bende 1972 Rize Ogretmen Okulu mezunuyum.Bizden once Karsli Abilerle okuduk.Yatiliydim..Bende ...Ne mutlu o gunlere iyorum...
Her doğru yapılanların yok edildiği gibi kapatıldı ne yazık ki Köy Enstitüleri. Eğitime devam edilmiş olsaydı ne cevherler yetişmiş olacaktı. Tebrikler. Sevgiler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta