Al çocukluğunu koy çerçeveye,as duvara hatıram olsun sana,çık çerçeveden gir yaşayan aleme
dağılsın saçlar savrulsun rüzgarlara...
Koş gelincik tarlaları arasından zevkince,demet demet topla elinle kır çiçeklerini...orman yeşermiş hertaraf kuzukulağı dolu topla avuç avuç paylaş paylaş çocuklara...
*
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta