Her yıl mutlaka köye gelirim.. Hiç bir zaman köyümü ve dahi anadoluyu bu seneki kadar çiçeklerle bezenmiş halde görmedim..meyve ağaçları çiçek açar açmaz ,bir gecede kırağ vurmuş..Çiçekler donmuş dökülmüş..Bu yüzden dallarda bir tane bile meyve çiçeği kalmamış.. Bu sene meyve yok..Ama hayatımda hiç görmediğim çiçekler basmış dağları ovaları...sizi temin ederim, doğa kendisini yeniliyor...değiştiriyor... Toprak başkaca çiçekler kusuyor yeryüzüne.. heryer daha önce hiç görmediğim farklı farklı rengarenk çiçeklerle dolmuş..Kuşburnu ağaçları pembe beyaz kocaman kocaman çiçeklerle bezenmiş... Anadoluya bir kez daha hayran kaldım...
sanırım ben köy çocuğuyum... Büyük şehirleri bu yüzden sevmiyorum..Ve bu yüzden İstanbula varır varmaz soluyorum..sessizce kuruyorum..
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta