Kovma bülbülü,
Varsın konsun güldalına.
Nefeslensin, soluklansın garip kuş,
Bırak ötüşünü tamamlasın;
Gülü soldurmadan karakış.
Yarım kalmasın hiç olmazsa
Süzülüp mavi göklerden yere doğru
Omuzuma bir beyaz güvercin kondu
Aldım elime, usul usul okşadım
Sevdim, gençliğimi yeniden yaşadım
Devamını Oku
Omuzuma bir beyaz güvercin kondu
Aldım elime, usul usul okşadım
Sevdim, gençliğimi yeniden yaşadım




Gül ve Bülbül.
Ayrılmaz ikili.
Sevginin ve aşkın timsali.
Biri, diğeri olmadan asla yaşayamaz.
Oldukça akıcı ve ses uyumlarıyla bezenmiş, enfes betimlemelerle süslenmiş bir şiir okumanın tadına vardım.
Gönül dolusu tebrikler efendim.
Saygımla,
Tebrikler efendim
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta