Kovma bülbülü,
Varsın konsun güldalına.
Nefeslensin, soluklansın garip kuş,
Bırak ötüşünü tamamlasın;
Gülü soldurmadan karakış.
Yarım kalmasın hiç olmazsa
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Gül ve Bülbül.
Ayrılmaz ikili.
Sevginin ve aşkın timsali.
Biri, diğeri olmadan asla yaşayamaz.
Oldukça akıcı ve ses uyumlarıyla bezenmiş, enfes betimlemelerle süslenmiş bir şiir okumanın tadına vardım.
Gönül dolusu tebrikler efendim.
Saygımla,
Tebrikler efendim
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta