Kovma bülbülü,
Varsın konsun güldalına.
Nefeslensin, soluklansın garip kuş,
Bırak ötüşünü tamamlasın;
Gülü soldurmadan karakış.
Yarım kalmasın hiç olmazsa
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Gül ve Bülbül.
Ayrılmaz ikili.
Sevginin ve aşkın timsali.
Biri, diğeri olmadan asla yaşayamaz.
Oldukça akıcı ve ses uyumlarıyla bezenmiş, enfes betimlemelerle süslenmiş bir şiir okumanın tadına vardım.
Gönül dolusu tebrikler efendim.
Saygımla,
Tebrikler efendim
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta