Kötülük Şiiri - Murat Güngör 2

Neler anlatsam şimdi sana
Belki de bir başkası duyar daha
Oku, dinle, hisset o zaman
Aç kalbinden bir oda bana

Doğumdan ölüme giden bu alışkanlık
Nasıl bulaştı zannedersin
Senin bu yaptığın umursamaz dalgınlığın
Kaderinin bir parçası mı sanırsın

Söyle çekinme, her şeyi bu eller yaptı
Anlat susma, biliyorum bu gözler bir başkasına taptı
Lütfen kendine gel, pişmanlık yok edecek seni
Senin bu ellerindeki odun bir tek seni yaktı

Şimdi ne yapmalıyım diye sorma
Sakın ola bir ölü gibi davranma
Yarını düşün dünden hazırla kendini
Sen sen ol sakın pişmanlıkla son bulma

Zamanının, azalıp geçtiği insanları düşündün
Anladın ki günün birinde bizde böyle olacağız
Düşünmedin bu zaman denen şeyin nasıl yanılttığını
Senin bu düşüncen çoçuklarını da öldürdü

Farklı olmak böyle olmamalı
Ne varsa çekti kötülüğü insan üzerine
Unuttu insan iyiliği, huzuru
Onu var eden temiz kalbi söktü insan üzerinden

Haklı kalmak mıydı bütün mesele
Bir ölüme değer miydi söylesene
İnsanlar düşüncesi ile varlığını korurdu güya
Bu koca diyarı nasıl dar ettin kendine

Bulutlar arasındaki bir güneşe aldandın
Bak etrafına, bu düzene, bak kendine
Niçin bu kadar kandırıldın
İnan anlamıyorum bende
Neden bu kadar sevdalandım
Günün birinde yok olacakken
Neden bu dünyadan sayıldım...