Kanı yukarı akan işveli arsız kadın
Niye öptün rüyada beni dudaklarımdan
Boşuna hiç çağırma yetişemez imdadın
Seni kimse alamaz rüyada kollarımdan...
Senin sesine ancak sesim imdâda gelir
Ölsen bu vahşilikten nefesim yâda gelir
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta