Aklıma geleni yazmıyorum,
Kırık dökük o kadar şey var ki,
Doğru mu diye düşünmekten,
Gerçeği yapamıyorum.
Kalemi elimde döndürmekten yoruldum.
Yaz bile kapüşon takmak istiyorum.
O kadar yabancılaştık ki,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Herkes dünyalık peşinde insanlık peşinde olsalar dünya dünya yaşanılır bir cennet
Olur insanlar kendi elleriyle her şeyi yok ediyorlar sevgi saygının bittiği yerde insanlık
Adına söz edilemez insanlar kopyanın da kopyası görünüş güzel içleri boş sözler
Anlamsız anlamlı bir şiirdi tebrik ederim selamlar saygılar sunarım
Tebrik ederim efendim
Yüreğinizin nefesi sağlık kelâmınızla şiir çağlasın
En derin saygılarımla...başarılar dilerim, sn Aykut Gümüştaş kardeşimiz
Her şey gönlünüzce olsun..esen kalınız her daim
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta