Bir sabah uyanıyorsun..
Kendi aksine sığınıyorsun...
Aklında kelimeler uçuşuyor..
Kalbin çirkin mi çirkin...
Zaten güzel olanı hiç bir vakit seçmedin..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




İnsan şaşar da beşer de demişler Şubat
.
.
Böyle olmak zorunda mı
Ya da
Bu bir meziyet mi?
Bunun tam tersi de mümkün aslında…
Ve bu bir kayıp değil…
Mesela bir sigara bağımlısına bakıp
Ben de fazla mı yiyorum ya da fazla mı uyuyorum acaba diyebilmek…
Kötü bir günü sonsuza dek güzel bir güne dönüştürmek…
Tebrikler
Değerli yorumlarınız için çok teşekkür ederim üstad..sizi özlemiştik...)))
Yüreğinizin nefesi sağlık kelâmınızla şiir çağlasın
En derin saygılarımla...başarılar dilerim,
Her şey gönlünüzce olsun..Şen ve esen kalınız her daim
Değerli yorumlarınız için çok teşekkür ederim üstad..sizi özlemiştik...)))
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta