Allahın koca yobazı
Ne şevki var ne hazzı
Ne tavşan ne de tazı
Koşuyor boşu boşuna
Örtmüş kusuru kabahatı
Giyince takımı kravatı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Alkışladım şiirinizi...Helal olsun kaleme.
Saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta