Her şey daima kendisi kalır
insan kim olduğunu anlayamadan
her gün kendisinden
bir gün daha uzaklaşır.
Ömür
kâh sabırla baş eğerek
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Koşumsuz at, yaşadığımız hayat;Kırat, ağaran şakaklar;Siyah at, umut;Kızıl at, gecmiş,gençlik vs.
At öğesi üzerinden kurgulanan imgelerle ortaya çıkmış nefis bir şiir.Yüzünde at gezdirmiş şair.Ömür serüvenini atlarla anlatmış.
Şiirin arkasında muhayyilesi güçlü, milli kültür ve irfanı geniş bir şair var.
Selam ve sevgilerimle
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta