Ve bir dilenci dedi ki,
Dilenirim dünya malını olandan, bende de olsun diye yalandan. Oysa kimse bir fayda görmez bu talandan. Dilenciyimdir, dünya yüreği fakirlerin bin bir çalımla zengin gibi gezdiği yerken, mülksüz bir fakirimdir, malın fazlasını alırım olandan, haberi yoktur gönlü yetimin kendi halinden, kalbi öksüzün gönlünden, ruhsuz gezenin gözünden. Olsaydı haberleri onların hali beter olurdu benim gibi bedbaht dilenciden. Evet bir dilenciyim ama dilendikçe vesile olurum ilahi adalete. Dilendikçe ben, sevap dağıtılır benim üzerimden, ruhunu temizleyenlere. Ya sen! Ne yaparsın bütün ömrünce? Sevgisiz kalma! İsteme sakın kimseden. Vermez onu kimse sana, sen onu dilenince.
Ve insan dedi ki,
Ben su gibiyim. Duru, arı ve temizleyici. Her şeye kendimden başlarım, sırdır içimde beni ben yapan.
Bir aşk kadar zehirli,bir orospu kadar güzel.
Zina yatakları kadar akıcı,terkedilişler kadar hüzünlü.
Sabah serinlikleri; yeni bir aşkın haberlerini getiren
eski yunan ilahelerinin bağbozumu rengi solukları kadar ürpertici.
Öğlen güneşleri; üzüm salkımları kadar sıcak.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta