İki kollarından çelik halatlarla, zıt yönlerdeki yağız atlara bağlanmış, zavallı insanlar gibiydik… O atlar şaha kalktığında, paramparça olmamız işten bile değildi! Herkül değildik ki halatlarından çekip, atları önümüze katalım. Yine de öyle oldu! O güçlü, azgın, acımasız, yağız, çelişki ve koşullandırmaları, insanlık gerçeğimizin güçlü manevi kollarıyla çektik, önümüze kattık, koşumladık ve kontrolümüze aldık… Tam onlarla parçalanmak üzereyken, şimdi onlardan faydalanmaktayız, insanlığımız için.
YENİSİ ve USTALIK
Yenisi dediğiniz, eskisinden daha iyi, daha sağlam, elverişli, kullanışlı ve daha yararlı değilse; eskisi gibi veya eskisini de aratır durumda ise; onun yeni olmasının bir anlamı yoktur. Ustalık, tecrübeyi, bilgiyi, dikkati, özeni, araştırmayı ve dürüstlüğü gerektirir. Ustanın ustalığı, seçtiği ve kullandığı malzemenin
kaliteli olmasına da bağlıdır. Kötü malzeme kullananın
ustalığı da kötüdür. Onun yaptığı iş, kısa süre sonra su koyuverir.
senin kırılgan
ürkekliğin yok mu ceylan
ruhumu kanatlandıran
an be an kaçmaya hazır haline
ne aşklar susadı




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta