Koştum kaçarcasına yalnızlıktan ayrılığın patikalarında Çıkamadan aydınlığa saplandım yine gecenin karanlığına
Bir ışık aradım dipsiz kuyularda bir seni aradım yalnızlığın kollarında
Bıkmadan usanmadan koştum ama yetişemedim fırsat verdi zalim felek takılırken ayaklarıma
Kaderim bu muydu benim ne işim var masalarda bu şişelerde ne kim bu derdimi dinleyen adam her söylediğime başını sallayan
İçerden çıkacak birazdan adam
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Devamını Oku
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta