Her adım atışında seni gördüm, ordaydın...
Bir volkanın sesindeydin ama yoktun...
Bazen karanlık oluyordun bazen ise Güneş...
Belki de yıldırım...şimşek...
Çöl ortasında susuz kalan insan gibi koşmak...
Umutlara koşmak...deryalara, semalara koşmak...
Sevdalara koşmak...yarınlara koşmak...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta