Gel ey insanoğlu sende çök,
Ne sevdalıları ağırladı bu köşk
Bazen düştü gözümüzden damla damla yaş,
Ve bir ufak bitirdik devrilirken saatler yavaş yavaş.
Bazen uykular düşer gözümüzden uyumak üzreyiz
Bir köşk sevdası sarmış bizi yolunda yürümekteyiz
I
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!
Devamını Oku
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta