Kaşlarının saçlarınla örtülüşünü izliyordum o akşam,
Her zaman olduğu gibi.
Her defasında da batmıyordu ama namussuz.
Sıyrılıveriyordu rüzgârın sükûnetinden.
O yüzdendir defalarca güneş dediğim.
Güneş dediğin ellerinin parmak uçları,
Tırnakların da müdahil.
Açardın,
Yalnızlığımda
Mavi ve yeşil,
Açardın.
Tavşan kanı, kınalı - berrak.
Yenerdim acıları, kahpelikleri...
Devamını Oku
Yalnızlığımda
Mavi ve yeşil,
Açardın.
Tavşan kanı, kınalı - berrak.
Yenerdim acıları, kahpelikleri...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta