Köşektaş'ta Mazi Defteri

Gelincik al olmuş, papatya da beyaz
Kış gününde dışarıda bir ayaz
Elli yıl geriden maziye bir niyaz
Gönülde sızlayan ince bir iz kaldı.

Öz’ün deresinde her vakit çimerdik
Romanlar gelince de bakır verirdik
Kalayın şevkinde beyazı görürdük
Ateşten mühürlü kutlu bir iz kaldı.

Kör Çeşme gürlerdi söğütlü dalında
Leylekler yuvalı her seher anında
Yaşlılar otururdu öğle zamanında
Gölgeden serilmiş sessiz bir iz kaldı.

İki değirmen de hak için dönerdi
Yedi can urganı beraber çekerdi
Mazi sofrasına bereketi sererdi
Çarkların altında tozlu bir iz kaldı.

Sığırlar dönerken mezarlık yanından
Eşekli yarışlar çocukluk ânından
Süt sağdı analar helalce canından
Anlımda tozutmuş çocuk bir iz kaldı.

Derin Dere dikti, aşağı doğru kaydık
Göbelek bulunca günü de bir saydık
Bohça belimizde dağlara biz yaydık
Yamaçta açılmış sırlı bir iz kaldı.

Bulgur pilavında toprağın tadı var
Köşektaş ufkunda sönmez bir adı var
Gönül defterinde mazi muradı var
Ruhuma kazınan kutsal bir iz kaldı.