Köşe Başlarında Şiiri - Hamit Atay

KÖŞE BAŞLARINDA

Köşe başlarında bekler anılar,
Bir zamanlar gülüp geçtiğimiz o yollar,
Şimdi sessiz, şimdi yabancı,
Her köşe başı, bir hatıranın pususunda.

Bir kahve kokusu vurur bazen burnuma,
Sen gelirsin aklıma, o eski sokakta,
Elinde bir umut, gözlerinde telaş,
Benimse içimde koca bir yangın, saklı kalmış...

Yalnızlık bir gölge gibi izler adımlarımı,
Her virajda sen çıkarsın karşıma,
Adını anmasam da,
Kalbim seni fısıldar rüzgâra.

Bir zamanlar o köşe başında buluşurduk,
Yağmurun altında, gülüşerek ıslanırdık,
Şimdi aynı köşede biri var belki,
Ama ne o ben, ne de sen o sensin artık...

Bir kaldırım taşı hatırlıyor bizi,
Bir duvarın kenarında susmuş cümleler,
Bir “hoşça kal” bile demeden gidişin,
Bana kaldı bütün bitişler...

Sokak lambaları bile bilir halimi,
Geceleri adım atmaya korkarım oraya,
Her adımda bir kalp sızısı,
Her adımda bir “keşke” dolanır dudağıma.

Köşe başlarında hâlâ seni ararım,
Bir iz, bir ses, bir bakış...
Kimi zaman rüzgâr getirir adını,
Kimi zaman bir şarkı yakar içimi.

Bir sigara yakarım, külü düşer yüreğime,
Kaldırım taşlarında erir izlerin,
Zaman geçer, mevsimler susar,
Ama ben hep aynı yerdeyim…
Aynı köşe başında, seni bekleyen bir gölge gibi.

Belki de deliliktir bu, kim bilir?
Ama her aşk biraz delilik değil midir?
Köşe başlarında hâlâ sen varsın,
Ben varsam da,
Artık o biz yokuz...

Hamit Atay