Korkuyorum seni kaybetmeyi saramadan kollarıma,
Uykusuz geçen gecelerimin tan ağıran sabahlarında,
Geçemem diye bir daha koruyorum sana gittiğim yollarımı,
Koruyorum yağmurdan, rüzgardan, kardan, borandan..
Sana uzanan kollar artık, yorgun kalkmıyor güçsüz,
Korkularım, beynimi kaplamış sanki kanser illeti,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta