koruğu tarıyorum isli meşalemle
seçeneklemiş acılarını
tattırmadan resminde
sanat sanıyor saklanmayı
olgunlaşmadan izbe odalarda
heykeli dikilmiş sertliğin
yolcu eyersiz asma sırtında
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta