biliyorum, sonsuzluğun ucunu
yalnız o kınalı kadın yaşardı
kendi denizinde yitmiş
dönmek isteyen ama dönemeyen
kırılırdı kanatları her ölümde
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta