Sokak ekmekciden geçilmiyor. Akşama kadar bağırıyorlar bi' de.
Sanki ekmeğinen nefes alıyoruz.
Akşama kadar
Cami anonsundan bozuk plak gibi aynı şeyler tekrarlanıyor.
Ezberledik artık yeter! Kafam şişti yahu... Evde de rahat yok.
Ekmekçiyim diye firar edeceğim.
Ha bi' de alt komşum saatlerce halı dövdü bas bas bağırta bağırta. Bu halının suçu ne olabilir ki? Hadi mahalle sakinlerini geçtim; elektirik süpürgesini icat edene ayıp olmuyor mu?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta